چكيده

هویت احساسی با گسترش تعاملات در فضای مجازی و توجه به احساسات از منظر اجتماعی به این دلیل اهمیت دارد که کنشگران در ارتباطات مجازیِ خود، هویت حقیقی خود را پنهان و سعی در ارایه‌ی خویشتنی جدید می‌کنند. اين پژوهش با رويكرد كيفي و روش پديدارشناسانه به توصيف چيستي و چگونگي تجربه‌ی زيسته‌ی افراد در برساخت هویت احساسی خود در تعاملات سایبری می‌پردازد. میدان تحقیق مطالعه‌ شده شامل جوانان شهر قم است که با گذراندن حداقل چهار ساعت از وقت خود در فضای مجازی، کاربران پرمصرف تلقی می‌شوند. داده‌های این پژوهش از طريق نمونه‌گیری هدفمند و با مصاحبه‌ی عميق با 25 نفرگردآوری و با استفاده از روش تحليل پديدارشناسانه ون مانن تحليل شد. یافته‌ها نشان مي‌دهد هویت احساسی افراد با نوعی کنترل‌گری آغاز می‌شود و پس از ارزیابی موقعیت کنشگران، نوعی انضباطی‌شدن را در محتوای تعامل به همراه دارد. در این میان با نمایشی عمل‌کردن آنها گونه‌ای از سیالیت در هویت و به دنبالِ آن احساسی ‌شدن در کنش ایجاد می‌شود و نهایتاً با تداوم این فرایند جایگزینی هویتی اتفاق می‌افتد. چنانچه پاسخ‌های دریافت شده‌ی کاربران با استانداردهای هویتی کنشگران هماهنگی و انسجام داشته باشد، به شکل‌گیری احساسات مثبت می‌انجامد و در غیر این‌صورت حالتی از طغیان و حذف را در پی دارد

كليد واژه‌ها: هویت احساسی، پدیدارشناسی، برساخت‌گرایی، فضای سایبر، احساسات مجازی.

اطلاعات بیشتر

     |    |    | |  

 | | | |

ورود به سامانه